Dobry film, to taki do którego wracam myślami. Taki, który myślenie napędza. „Miasto Gniewu”, choć założyłam, że nie warte oglądania, obejrzałam przechodząc z pokoju do kuchni. I tak zostałam. Obejrzałam cały, dokładnie. I dał mi do myślenia.
Jednostka nie ma tak dużej siły jak grupa. Ludzkość jest całością, nie człowiek. Jest gdzieś na świecie człowiek zły i gorszy. Taki, który morduje i taki, który uprzykrza innym życie. I nie usprawiedliwia go zły dzień ani trudne dzieciństwo czy choroba psychiczna. Takie problemy mogą jedynie tłumaczyć dlaczego nie zachowuje się po ludzku. Po ludzku, czyli tak, jak na ludzkość przystało. Bo ludzkość jest dobra. I to właśnie ona jest całością, a ludzie elementami. Działa to na przykład tak:
może i nie umiem pewnych rzeczy, ale umie je kto inny i jest równowaga. A przecież mogę poprosić o pomoc. Nie muszę wszystkiego sama. Dwie osoby razem zrobią więcej niż gdyby zsumować ich oddzielną pracę. A trzy osoby… Będą się wzajemnie inspirować i uzupełniać. Oczywiście każda jednostka sama musi się zaangażować we wspólną pracę, ale jeśli jest ich więcej, to ich wzajemne powiązania, współpraca tworzą nową jakość, nie dostępną dla żadnej jednostki oddzielnie.
Jesteśmy razem na tej kulce, we wszechświecie. I to, co naprawdę ważne, dzieje się i tak poza przestrzenią fizyczną, materialną, bo to jest między nami. To przyjaźń, uśmiech, rozmowa. Wymiana myśli. Jeżeli więc baba na poczcie po raz kolejny pyta jaka ta przesyłka, mała czy duża i jeśli, załóżmy, robi to złośliwie, bo rano uciekł jej autobus, którego kierowca z innego powodu znalazł sadystyczną satysfakcję w obserwowaniu jej biegnącej na szpilkach pomiędzy kałużami, to mogę się do tej pani uśmiechnąć. Wyjaśnić ponownie jaka to paczka, podziękować za szukanie i życzyć jej szczerze miłego dnia. Mogę, bo jestem kochana. I mogę miłość podawać dalej. Aby bilans ludzkości wyszedł na plus. Tylko trzeba mieć siłę, żeby tego zła ze sobą nie zabrać i nie sprzedać komuś innemu. Trzeba mieć świadomość takiego mechanizmu. Świadomość, że świat nie kończy się na nas, tylko jest poza nami.
Brak powiązanych notek.